اعتبارى نمىباشد و بايد احكام ثابت در مورد تهمة جارى شود نه مجرّد قسم خوردن . قوله : نعم لو كانا كبيرين : ضمير تثنيه در [ كانا ] بمتعاقدين راجع است . قوله : ففى تعدّى الحكم اليهما نظر : مقصود از [ الحكم ] حكم در روايت است و ضمير در [ اليهما ] به كبيرين راجع بوده و مراد از [ نظر ] وجود دو احتمال مىباشد . قوله : من مساواتهما للمنصوص : ضمير در [ مساواتهما ] به كبيرين راجع بوده و منظور از [ منصوص ] آنجائى است كه متعاقدين هردو صغير باشند . اين عبارت بيان و تقرير براى تعدّى حكم است . قوله : فى كونه فضوليّا من الجانبين : ضمير در [ كونه ] به عقد راجع بوده و مقصود از [ جانبين ] دو طرف عقد يعنى موجب و قابل مىباشد . اين عبارت بيان تساوى بين مفروض و منصوص مىباشد . قوله : و لا مدخل للصغر و الكبر فى ذلك : صغر مورد نص و كبر مورد فرض مىباشد و مشار اليه [ ذلك ] حكم مذكور در نصّ است . قوله : و من ثبوت الحكم فى الصغيرين : اين عبارت اشاره است به تقرير و بيان عدم تعدّى . قوله : بعد اجازته و قبل اجازة الآخر : ضمير در [ اجازته ] به احد المعقود عليهما راجع است .